تحقيقات نشان ميدهد: زنان باردار ميتوانند احساسات را در چهره افراد بخوانند.
زنان باردار كه بواسطه شدت يافتن هورمونهايشان به مجموعهاي از اعصاب با تغييرات و نوسانات خلقي مبدل ميشوند در تشخيص نشانههاي عصبانيت و خشم در چهره افراد بسيار دقيقتر و حساستر عمل ميكنند در حالي كه اين توانايي در زناني كه باردار نيستند و نيز در مردان وجود ندارد.
مطالعات پيشين نيز تاييد كردهاند كه زنان در مراحل خاصي از دوره عادت ماهانه ميتوانند احساسات فرد را از نگاه كردن به چهره او دريابند و توجيه محققان براي اين توانايي اين است كه سطح هورمون پروژسترون در چنين شرايطي به نقطه اوج خود ميرسد.
پژوهش جديد نشان داد كه همين يافته در مورد زنان باردار نيز صدق ميكند و آنها نه تنها ميتوانند احساس لذت و خوشحالي را به سرعت تشخيص بدهند بلكه حتي قادر هستند احساسات منفي را نيز خيلي دقيقتر شناسايي كنند.
دكتر ربكا پيرسون و دستياران وي در دانشگاه بريستول انگليس، اين پژوهش را با بررسي 76 زن باردار انجام دادهاند.
پژوهشگران دريافتند: زنان باردار در هر مرحله از بارداري احساسات مثبت را به سرعت شناسايي ميكنند اما براي تشخيص احساسات منفي مانند عصبانيت، ترس و نااميدي در ماههاي آخر بارداري قوي تر هستند. زنان در اين دوران هوشيارتر ميشوند و در نتيجه ميتوانند تهديدهاي احتمالي را شناسايي كرده و در صورت ضرورت اقدام كنند.
+ نوشته شده در پنجشنبه بیست و چهارم دی ۱۳۸۸ ساعت 18:29 توسط منصوره محمودی
|
مجنون شدم که راهي صحرا کني مرا گاهي غبار جاده ي ليلا، کني مرا کوچک هميشه دور ز لطف بزرگ نيست قطره شدم که راهي دريا کني مرا پيش طبيب آمدهام، درد ميکشم شايد قرار نيست مداوا کني مرا من آمدم که اين گره ها وا شود همين اصلا بنا نبود ز سر وا کني مرا حالا که فکر آخرتم را نمي¬کنم حق مي¬دهم که بنده دنيا کني مرا من، سالهاست ميوه ي خوبي ندادهام وقتش نيامده که شکوفا کني مرا آقا براي تو نه ! براي خودم بد است هر هفته در گناه، تماشا کني مرا من گم شدم ؛ تو آينهاي گم نميشوي وقتش شده بيائي و پيدا کني مرا اين بار با نگاه کريمانهات ببين شايد غلام خانه زهرا کني مرا