آقای فروهر پیشنهاد صدور هرگونه اعلامیه ای را به کلی رد کرده و می گوید: "چون در شرایط فعلی ساواک آماده است که هرگونه واکنشی را به شدت سرکوب کند، جبهه ملی، نهضت آزادی و حزب ملت ایران به این نتیجه رسیده اند که نیروهای خود را به خاطر صدور اعلامیه ای نباید از دست بدهند"؛ بنابراین حتی از برگزاری مجلس فاتحه برای مصدق خودداری ورزیدند.

از این رو در درگذشت مصدق کوچکترین واکنشی از طرف هواداران او نشان داده نشد؛ نه مراسم تشییع و فاتحه برای او برگزار کردندو نه اعلامیه ای در رابطه با درگذشت او منتشر ساختند.

فقط در چهلمین روز درگذشت مصدق مراسمی از طرف بازماندگان او در احمدآباد برگزار شد، در این مراسم شماری از اعضای جبهه ملی، نهضت آزادی و حزب ملت ایران شرکت داشتند اما آنچنان وحشتزده بودند که به خود جرئت ندادند تا نام مصدق را بر زبان بیاورند و حتی اعلام نکردند که این مراسم به چه مناسبتی برگزار شده است!

در این مراسم فقط آیاتی از کلام الله مجید قرائت شد، آنگاه دکتر غلامحسین مصدق پشت میکرفون رفت و یادداشتی را که در دست داشت قرائت کرد؛ متن آن یادداشت خط زیر بود:

"از خانم ها و آقایانی که در این مراسم شرکت کرده اند صمیمانه سپاسگزاری می شود"!